Dag 4 File en Funpark!

De dag begon vanmorgen rond half 7 en dat is natuurlijk best netjes voor een derde dagje Florida. We deden rustig aan en hoefden er niet op uit vanmorgen om een ontbijtje te scoren bij de Publix, heerlijk hoor! We konden vanalles 'cooked to order' bestellen dus Milan ging voor de pancakes, Andy voor de scrambled eggs en ik had een heerlijke omelet met ham, kaas en tomaat. Onze Haitiaanse ober hebben we in ruil vooral dit lekkers 'goeiemorgen' geleerd, wij blij, hij blij!

 

Na het ontbijt pakten we onze spulletjes en rond kwart over 9 zaten we in de auto richting Palm Beach Gardens. Hier ligt het Playmobil Fun Center. De jongens zijn 8 en 10 dus nog aardig in de Lego en Playmobil fase en toen we ergens lazen dat dit op de route lag moest dit natuurlijk wel op het programma.

Vlak bij de afslag naar Palm Beach Gardens stonden we ineens in de file, gewoon muurvast en helemaal stil op de snelweg. In de verte zagen we wel allerlei soorten van Amerikaans hulpverleners dus we zaten vlak achter een behoorlijk ongeluk. Na een paar minuten kwam er zelfs een trauma helikopter landen op de Highway, wat een spektakel! Na een paar minuten vertrok de heli weer en niet veel later werd het verkeer van 5 naar 2 banen geleidt (heel gestructureerd) en konden we de afslag af richting het Fun Center. We hoopten maar dat dit alles was voor vrijdag de 13e, want de ravage op de weg waar we langs kwamen was behoorlijk!

 

De toegang tot het Playmobil Fun Center bedraagt $1 per persoon. Het is natuurlijk geen attractie van Orlando-formaat, dat wisten we van te voren. Het is een hal waar op allerlei tafels de verschillende figuren en series van Playmobil staan en daar kunnen kinderen dus naar hartelust mee spelen, verder is de hal leuk aangekleed met levensgrote figuren. Tenslotte loop je natuurlijk door een grote winkel waar ALLES te koop is. Gelukkig hebben de kids goed gespaard en kunnen we rustig zeggen dat ze het mogen kopen (van eigen geld), alleen als het eigen geld is verloopt het aankoop proces toch ineens een stuk minder impulsief. Je kunt het immers maar een keer uitgeven!

 

 

In totaal zijn we ongeveer anderhalf uur binnengeweest, als je echte bouwers hebt kun je je er misschien nog langer vermaken. Wij hadden genoeg gezien. Milan kiest in de shop een mysterie poppetje, zo'n dicht zakje waarin 1 figuurtje zit. Mauro gaat voor de Playmobil speeltuinset waar een soort van Abseil-attractie in zit, duidelijk is hij Treetop Trek nog niet vergeten!

Dan stellen we de TomTom in op Palm Beach Gardens Mall waar we wat voor de lunch kiezen, kip bij Chick-a-Filla en gaan dan even door het winkelcentrum. Mauro scoort 2 tshirts en een vest bij Abercrombie in de sale, een kostuum voor zijn Build-a-bear en nieuwe styluspennetjes voor zijn Nintendo. Zijn pennetje is denk ik in het vorige hotel blijven liggen.

We lopen ook nog even een crocs winkel binnen waar Milan een armbandje scoort voor $1 - ja we letten op de prijzen - natuurlijk wel met 2 jibbitz van de Muppets erop. Mauro kiest nog een Kermit jibbit voor op zijn Crocs. Dan gaan we echt terug naar het hotel. Het is zwemtijd! We spelen een tijdje lummelen in het zwembad en vermaken ons tot een uur of 5, dan moet er alweer aan eten worden gedacht! We kiezen ervoor om naar Boynton Beach te rijden en daar in de mall te eten. Eigenlijk willen we wel wat strand zien... En Boynton Beach klinkt verleidelijk....morgen maar.

We gaan nu nog even eten en shoppen, we kiezen voor de bourbon chicken en fried rice in de food court. Op de terugweg lopen we even langs de Dairy Queen en daar eet ik voor het eerst een dipped cone... Ik geloof dat ik nog niet de helft op heb, de rest is ingepikt door de mannen! Dan nog weer even binnen lopen bij de Toys r Us die op de route ligt, ook daar waren de totaal uitgaven slechts $5!

 

Rond kwart over 9 zijn we weer terug bij het hotel, lekker even tijd om niks te doen (de mannen) en het blog te vullen (voor mij).

Morgen willen we naar het Loggerhead Centre in Jupiter, schildpadden kijken!

Posted with Blogsy

Dag 3 .... Gimme some space!

Yes! We hebben tot 6.40 uur geslapen en dat is dus prima! Dan zijn we wakker, douchen en Milan en Andy op naar de Publix voor het ontbijt... Ze komen terug met Cuban bread (natuurlijk) en cajun kipfilet.... Smaakt prima! Dan pakken we alles in en gaan beneden in de Starbucks nog een bakkie halen. Dan is het tijd om alles in te laden en uit te checken, We vonden dit hotel (Four Points Cocoa Beach) echt helemaal prima. Vlakbij het strand, naast de Ron Jons surfshop en onderin het hotel een Starbucks, nog een Surfshop en het restaurant Sharkpit zag er ook prima uit. Enige nadeel is dat je vanuit je kamer geen daglicht ziet, je kijkt immers uit op de binnenkant van de winkel! Beetje vreemd, maar wel grappig!

Tegen 9 uur zijn we dus onderweg naar Kennedy Space Center. We vonden het wel leuk om er rond te kijken. Mauro wilde het liefst direct weer weg (de ruimte interesseert me gewoon niet zo, mam) maar we hebben Andy toch nog tijd gegeven om de IMAX film te kijken. In de tussentijd hebben wij nog maar eens de winkel bekeken (maar niks gekocht).

Tegen 2 uur vinden we het genoeg, we hebben ook nog een rit van 2,5 uur voor de boeg! Vannacht slapen we in West Palm Beach, daar blijven we 3 nachten. We stoppen nog even in de Vero Beach Outlet maar gunnen onszelf niet veel tijd, wel kopen we voor Milan nog een stoere zonnebril in de Crocs winkel. Dan vervolgen we onze weg. Onderweg hebben we slecht weer, soms zien we bijna niks!

Tegen half vijf komen we aan bij het hotel, ik ben inmiddels Gold member maar heb de kamer geboekt met punten van British Airways dus volgens mij hebben we eigenlijk nergens recht op. Ik vraag het toch en krijg voor ons gratis ontbijt voor 2 personen en voor de kids voor 5,95... Dat doen we maar, is goedkoop en de Publix is ook niet gratis! Bovendien moeten we in het volgende hotel zeker ook zelf ons ontbijt regelen, daar zijn we al eens geweest. Een upgrade lukt niet, maar je kan niet alles hebben!

We dumpen de spullen op de kamer en pakken de auto naar City Place, een winkelcentrum in de buurt. Daar zit de Cheesecake Factory en daar wil ik zo graag een keer eten! We zijn vroeg en vragen om een tafeltje buiten, en dat kan. Mauro neemt pizza, Milan chicken burgers, Andy fajitas en ik de chicken en gamba gumbo! Heerlijk!

Ik wil wel cheesecake toe maar dat past echt niet meer! Gelukkig is 'to go' hier heel gewoon dus even later staan we buiten met 3 doosjes... 2 doggybags van de kids en 1 strawberry cheesecake.

We lopen nog even door de Macy's en daarna nog een stukje van het winkelcentrum...ziet er gezellig uit met al die terrasjes.

 

We kijken nog even bij de fonteinen en dan gaan we terug naar het hotel, Andy en Milan gaan zwemmen en ik ga met Mauro nog even naar de Walmart voor iets van Cars dat hij graag wil kopen. We slagen daarvoor en duikt Mauro ook het zwembad in en ik ga aan mijn blog. De wifi is hier waardeloos heb ik al gemerkt dus ik hoop dat ik het blog vanavond nog online krijg!

 

 

 

Posted with Blogsy

Dag 2 Hoge bomen!

Vandaag staat er iets bijzonders op het programma! Maar dat is natuurlijk niet de reden dat iedereen al om 4 uur wakker is, dat is gewoon de ordinaire jetlag! We kunnen de kids aardig stil houden tot een uur of 6, dan gaat Andy douchen en rond half 7 gaan ze op pad....via een uitstapje in de Ron Jon Surfshop (die 24 uur per dag open is) lopen ze naar de Winn Dixie aan de overkant. Ze komen terug met croissantjes en kipfilet en waren niet echt enthousiast over het assortiment daar. Morgen toch maar de Publix.

 

Dan stappen we tegen 8 uur in de auto. We stellen de Tom in op Brevard Zoo in Melbourne, ongeveer een half uur rijden. Onderweg komen we op Merritt Island de Toys r Us tegen die we op Google Maps hadden gezien. We waren niet alleen te vroeg, maar deze Toys was ook weg! Er stonden wel adressen op een poster van andere filialen, waaronder 1 in Melbourne. Misschien nog iets voor later op de dag.

Dan zijn we rond half 9 bij de Zoo. Maar we gaan helemaal niet naar de dierentuin! Sinds kort is er daar ook TreeTopTrek en dat is de vakantiewens van Mauro, Hij wil al zo lang en zo graag aan een touw naar beneden zwieren en vandaag gaat het gebeuren! De dame die ons verwelkomt, met nog 2 gezinnen, zegt gelijk dat Mauro te klein is en dus allen het kleinste parcours mag lopen. Maar daar is hij niet voor gekomen!

Dat parcours heeft hij op Youtube al bekeken en hij heeft echt besloten dat dat voor kleuters is, en daar moet je abseilen op een schommel. Niet het echte werk! Voor de Canopy trail en de grote trail moet je 54 inch zijn, ongeveer 1.40. Dat moet toch lukken! Hij houdt zijn hoedje op, strekt zich nog iets uit en ja hoor....goedgekeurd! We tekenen de formulieren en betalen voor Andy en Mauro $25. Ze krijgen het harnas en toebehoren en ik zie Mauro echt stralen van oor tot oor.

 

 

Milan is sowieso te klein en die heeft hoogtevrees dus ik heb een goed excuus, ik maak wel foto's en film!

Ze krijgen eerst een training in 'zekeren' en moeten een keer abseilen van een minibaan. Als dat goed gaat worden ze naar het eerste deel van het parcours gebracht, er zijn 24 delen. Het is best hoog!

 

 

Het is inmiddels na 11 uur en we krijgen trek! We besluiten boodschappen bij de Publix te halen en onderweg op te eten. Als we genoeg op hebben rijden we deze straat verder af, 5 km verderop zit de Toys r Us... Maar wat zit daar rechts? De Party City! We besluiten daar op de terugweg langs te gaan, we zijn er immers nog nooit geweest! In de Toys r Us komen we voor een nieuwe schooltas voor Milan, deze week met gratis lunchbox ( een kleinere tas). Vorig jaar had hij ook zijn tas met deze aanbieding!

Dan door naar de Party City, hier zeggen de fotos genoeg:

 

 

Dan gaan we terug naar het hotel, genoeg lol gehad :)

Het regent inmiddels maar het kleine zwembad ligt - niet zo charmant - deels onder de parkeergarage dus Milan en Andy wagen het toch.

 

Als ze het zat zijn komen ze weer naar boven maar we lopen elkaar net mis, inmiddels zijn Mauro en ik even aan het snuffelen bij de buren, Ron Jons Surfshop

Als we bij de Starbucks eindelijk de eerste Frappucino hebben gehaald gaan wij even aar het strand en daar komen we Milan en Andy weer tegen op straat, wij gaan nog even op het Strand kijken, Milan heeft geen zin meer.

In de avond wilden we naar Outback om te eten maar we zijn het zat, we eten de overgebleven broodjes en bagels en gaan nog heel even naar de Walmart om een soort van cover te kopen voor over de koffers die morgen achterin liggen. Morgen gaan we naar Kennedy Space Center en daarna door naar het hotel in West Palm Beach.

 

Posted with Blogsy

Dag 1 de groene klaver...

Om 5 uur gaat de wekker en zodra wij opstaan horen we ook de voetjes van Milan op de trap, hij is er klaar voor! Even voor zessen staat Fred voor de deur, die 'even' langs Schiphol rijdt voordat hij naar zijn werk gaat. Hartstikke fijn voor ons!

Op Schiphol checken we in bij de computer want blijkbaar kan dat niet bij Aer Lingus als je via Schiphol reist. We sluiten daarna aan in de rij om automatisch de koffers te labelen...gaat best wel snel. Dan de volgende hobbel, de douane. Blijkbaar begint er net een nieuwe shift want er gaat net weer een hokje open dus we staan bijna vooraan, soepeltjes zo! We gaan even ontbijten met een donut en croissantje van de Mac en dan lopen we nog even langs de winkeltjes. Dan op naar D31... Rustig aan boarden.

Het eerste vluchtje stelt natuurlijk niet veel voor dus tegen tienen lokale tijd landen we in Dublin. We komen in een mooie hal met beneden winkeltjes en boven de Burger King en nog wat andere eettentjes. Daar halen we wat te drinken en eten en Facetimen met opa en oma. Handig toch dat ze ook een iPad hebben!

Dan kunnen we door naar Amerika, en wel het stukje dat in Ierland ligt. We gaan naar de pre clearance en staan daar in net zo lange rij als normaal in de US. Het grote voordeel is nu dat de kids nog erg fit zijn, dat scheelt een stuk in ons humeur! We wijzen op een foto instemmend onze koffers aan en dan mogen we door naar de gate! Welcome to the US of A, al moeten we hierna nog 8 uur en 5 minuten vliegen. Voor 12 uur zitten we al in het vliegtuig, we kunnen! Maar dan vliegen we niet om half 1 omdat we nog moeten wachten op mensen die ook deze vlucht willen halen, zo vertelt de piloot. Naast ons zijn nog 8 stoelen leeg...

Om half 2 is iedereen aan boord, een stel Hollanders miste 5 van de 7 koffers op de foto en die zaten wel in het vliegtuig maar stonden dus niet op de foto. Koffers er dus weer uit en alsnog identificeren en dan mogen de 8 ook aan boord... Ze balen enorm maar gelukkig zitten ze! Ze moeten snel, snel gaan zitten zodat we kunnen gaan taxiën. Zo gaan we dus een uur te laat de lucht in maar de planning is dat we nog steeds 20 minuten voor schema zullen landen.

Uiteindelijk verliezen we die tijd omdat we nog een extra rondje boven Orlando moeten vliegen en er daarna geen gate beschikbaar is.
Daardoor staan we nog bijna 20 minuten te wachten voordat we aan een slurf kunnen. Maar de deur zit bij rij 11 en wij zitten op 15 en 16 dus dan staan we ook zo buiten. Wat een heerlijk gevoel als je lang immigrations loopt en zij zitten achter glas en wij lopen zo naar de koffers! Mijn koffer duurt vrij lang maar als we dan doorlopen naar de garage staat bij Hertz in de gold kiosk mijn naam op het bord met een nummer. Op dat nummer staat onze auto, maar die zit op slot.

 

Ik dus maar weer terug, mochten we een andere meenemen, zelfde type. Het is een Ford Escape, zelfde als vorig jaar. Ik vind het een beetje een recht toe recht aan bak.... Maar ach voor die 8 dagen.

De TomTom stellen we in op Cocoa Beach en de jongens vallen snel in slaap op de achterbank. Bij het hotel aangekomen krijgen we een leuke suite op de 5e etage en de auto kunnen we gratis parkeren in de aangrenzende garage, ook op de 5e etage. Dat is makkelijk!

We verkennen de suite, we hebben uit zicht op de de binnenzijde van het hotel, daar zit een grote surfshop, een restaurant en een Starbucks (jippie!).

Dan lopen we naar de overkant en eten snel even een hamburger bij de Mac... Milan schrikt ervan als er appeltjes bij zijn Happy Meal zitten ;)

Daarna gaan we nog even in de Winn Dixie kijken, hier kunnen we morgen mooi ontbijt halen! Andy en Mauro lopen nog even langs het strand en Milan en ik gaan alvast terug naar de kamer maar het is nu half 10 en iedereen is nog wakker. We kruipen maar in bed, morgen actie! Meer fotos volgen morgen!

 

 

 

 

 

 

 

Posted with Blogsy

Nog 1 ....

Ja hoor, we hebben er lang op moeten wachten maar nu is het nog maar een nachtje slapen. Morgenochtend om 6 uur worden we opgehaald en naar Schiphol gebracht. Vandaag nog even het koffermysterie opgelost. Mijn Samonsite ging niet meer dicht, nu blijkt dat het slot een cijfer is versprongen. Ach, we tellen er 1 bij op en het probleem is opgelost.

Eerder deze week heeft Andy nog een nieuw fotocameraatje gekocht, 10% korting, 25 euro aan Freebees en zo komen we een heel eind :)  Ons (zelfde type maar dan iets ouder en geel) is onvindbaar en zal ooit wel weer een keer ergens in een jaszak opduiken (toch, Robert Jan?)

Nu dus maar deze:

Online inchecken lukt niet bij Aer Lingus, maar ach morgen zijn we toch op tijd als alles goed gaat.

Morgen met de EI 603 naar Dublin en dan met de EI 121 door naar Orlando waar we hopelijk om 16.50 zullen landen. Je kunt ons natuurlijk volgen met een flight tracker.

Tot snel!

5....the final countdown!

En we tellen af vanaf 5! 

Wat een heerlijk idee dat we allebei morgen nog 1 dag werken en dan de dag afsluiten met een BBQ op Andy's werk waar wij ook bij mogen zijn! Mooie weekafsluiting want het is ook gelijk voor de kids het begin van de schoolvakantie! Ze hebben allebei een mooi rapport en zijn door naar groep 5 en 6 en kwamen gisteren allebei thuis met een 'diploma' (Milan zijn tafeldiploma!) dus we mogen trots op ze zijn!

Deze week zetten we natuurlijk de puntjes op de i dus regelen we de laatste dingetjes, we hebben de limo service van Carmel besteld voor als we aankomen in New York

Doet u ons deze maar

Oke vervoer geregeld.... nog even gecheckt of er een ander hotel voor ons is, eigenlijk willen we natuurlijk iets dichter bij Times Square zitten in plaats van - zoals nu - bij het Flatiron Building. Maar echt, we hebben volgens mij een superdeal gesloten want voor de prijs die wij betalen voor 3 nachten komen we echt nergens terecht...zelfs niet aan de overzijde van Manhattan... en de recensies voor het Flatiron Toshi hotel zijn heel goed te noemen dus we zien het wel en maken er het beste van.

Daarnaast zijn we op de websites van allerlei restaurants onze gegevens aan het invullen voor ' free appetizers', 'free chips and queso'   en 'free dessert' .... Nog een paar dagen het net afstruinen voor andere kortingsbonnen, haha! 

We gaan morgen dus nog allemaal een dagje werken en naar school en dan nog een paar dagen tot het zover is!