Dag 2 Hoge bomen!

Vandaag staat er iets bijzonders op het programma! Maar dat is natuurlijk niet de reden dat iedereen al om 4 uur wakker is, dat is gewoon de ordinaire jetlag! We kunnen de kids aardig stil houden tot een uur of 6, dan gaat Andy douchen en rond half 7 gaan ze op pad....via een uitstapje in de Ron Jon Surfshop (die 24 uur per dag open is) lopen ze naar de Winn Dixie aan de overkant. Ze komen terug met croissantjes en kipfilet en waren niet echt enthousiast over het assortiment daar. Morgen toch maar de Publix.

 

Dan stappen we tegen 8 uur in de auto. We stellen de Tom in op Brevard Zoo in Melbourne, ongeveer een half uur rijden. Onderweg komen we op Merritt Island de Toys r Us tegen die we op Google Maps hadden gezien. We waren niet alleen te vroeg, maar deze Toys was ook weg! Er stonden wel adressen op een poster van andere filialen, waaronder 1 in Melbourne. Misschien nog iets voor later op de dag.

Dan zijn we rond half 9 bij de Zoo. Maar we gaan helemaal niet naar de dierentuin! Sinds kort is er daar ook TreeTopTrek en dat is de vakantiewens van Mauro, Hij wil al zo lang en zo graag aan een touw naar beneden zwieren en vandaag gaat het gebeuren! De dame die ons verwelkomt, met nog 2 gezinnen, zegt gelijk dat Mauro te klein is en dus allen het kleinste parcours mag lopen. Maar daar is hij niet voor gekomen!

Dat parcours heeft hij op Youtube al bekeken en hij heeft echt besloten dat dat voor kleuters is, en daar moet je abseilen op een schommel. Niet het echte werk! Voor de Canopy trail en de grote trail moet je 54 inch zijn, ongeveer 1.40. Dat moet toch lukken! Hij houdt zijn hoedje op, strekt zich nog iets uit en ja hoor....goedgekeurd! We tekenen de formulieren en betalen voor Andy en Mauro $25. Ze krijgen het harnas en toebehoren en ik zie Mauro echt stralen van oor tot oor.

 

 

Milan is sowieso te klein en die heeft hoogtevrees dus ik heb een goed excuus, ik maak wel foto's en film!

Ze krijgen eerst een training in 'zekeren' en moeten een keer abseilen van een minibaan. Als dat goed gaat worden ze naar het eerste deel van het parcours gebracht, er zijn 24 delen. Het is best hoog!

 

 

Het is inmiddels na 11 uur en we krijgen trek! We besluiten boodschappen bij de Publix te halen en onderweg op te eten. Als we genoeg op hebben rijden we deze straat verder af, 5 km verderop zit de Toys r Us... Maar wat zit daar rechts? De Party City! We besluiten daar op de terugweg langs te gaan, we zijn er immers nog nooit geweest! In de Toys r Us komen we voor een nieuwe schooltas voor Milan, deze week met gratis lunchbox ( een kleinere tas). Vorig jaar had hij ook zijn tas met deze aanbieding!

Dan door naar de Party City, hier zeggen de fotos genoeg:

 

 

Dan gaan we terug naar het hotel, genoeg lol gehad :)

Het regent inmiddels maar het kleine zwembad ligt - niet zo charmant - deels onder de parkeergarage dus Milan en Andy wagen het toch.

 

Als ze het zat zijn komen ze weer naar boven maar we lopen elkaar net mis, inmiddels zijn Mauro en ik even aan het snuffelen bij de buren, Ron Jons Surfshop

Als we bij de Starbucks eindelijk de eerste Frappucino hebben gehaald gaan wij even aar het strand en daar komen we Milan en Andy weer tegen op straat, wij gaan nog even op het Strand kijken, Milan heeft geen zin meer.

In de avond wilden we naar Outback om te eten maar we zijn het zat, we eten de overgebleven broodjes en bagels en gaan nog heel even naar de Walmart om een soort van cover te kopen voor over de koffers die morgen achterin liggen. Morgen gaan we naar Kennedy Space Center en daarna door naar het hotel in West Palm Beach.

 

Posted with Blogsy

Dag 1 de groene klaver...

Om 5 uur gaat de wekker en zodra wij opstaan horen we ook de voetjes van Milan op de trap, hij is er klaar voor! Even voor zessen staat Fred voor de deur, die 'even' langs Schiphol rijdt voordat hij naar zijn werk gaat. Hartstikke fijn voor ons!

Op Schiphol checken we in bij de computer want blijkbaar kan dat niet bij Aer Lingus als je via Schiphol reist. We sluiten daarna aan in de rij om automatisch de koffers te labelen...gaat best wel snel. Dan de volgende hobbel, de douane. Blijkbaar begint er net een nieuwe shift want er gaat net weer een hokje open dus we staan bijna vooraan, soepeltjes zo! We gaan even ontbijten met een donut en croissantje van de Mac en dan lopen we nog even langs de winkeltjes. Dan op naar D31... Rustig aan boarden.

Het eerste vluchtje stelt natuurlijk niet veel voor dus tegen tienen lokale tijd landen we in Dublin. We komen in een mooie hal met beneden winkeltjes en boven de Burger King en nog wat andere eettentjes. Daar halen we wat te drinken en eten en Facetimen met opa en oma. Handig toch dat ze ook een iPad hebben!

Dan kunnen we door naar Amerika, en wel het stukje dat in Ierland ligt. We gaan naar de pre clearance en staan daar in net zo lange rij als normaal in de US. Het grote voordeel is nu dat de kids nog erg fit zijn, dat scheelt een stuk in ons humeur! We wijzen op een foto instemmend onze koffers aan en dan mogen we door naar de gate! Welcome to the US of A, al moeten we hierna nog 8 uur en 5 minuten vliegen. Voor 12 uur zitten we al in het vliegtuig, we kunnen! Maar dan vliegen we niet om half 1 omdat we nog moeten wachten op mensen die ook deze vlucht willen halen, zo vertelt de piloot. Naast ons zijn nog 8 stoelen leeg...

Om half 2 is iedereen aan boord, een stel Hollanders miste 5 van de 7 koffers op de foto en die zaten wel in het vliegtuig maar stonden dus niet op de foto. Koffers er dus weer uit en alsnog identificeren en dan mogen de 8 ook aan boord... Ze balen enorm maar gelukkig zitten ze! Ze moeten snel, snel gaan zitten zodat we kunnen gaan taxiën. Zo gaan we dus een uur te laat de lucht in maar de planning is dat we nog steeds 20 minuten voor schema zullen landen.

Uiteindelijk verliezen we die tijd omdat we nog een extra rondje boven Orlando moeten vliegen en er daarna geen gate beschikbaar is.
Daardoor staan we nog bijna 20 minuten te wachten voordat we aan een slurf kunnen. Maar de deur zit bij rij 11 en wij zitten op 15 en 16 dus dan staan we ook zo buiten. Wat een heerlijk gevoel als je lang immigrations loopt en zij zitten achter glas en wij lopen zo naar de koffers! Mijn koffer duurt vrij lang maar als we dan doorlopen naar de garage staat bij Hertz in de gold kiosk mijn naam op het bord met een nummer. Op dat nummer staat onze auto, maar die zit op slot.

 

Ik dus maar weer terug, mochten we een andere meenemen, zelfde type. Het is een Ford Escape, zelfde als vorig jaar. Ik vind het een beetje een recht toe recht aan bak.... Maar ach voor die 8 dagen.

De TomTom stellen we in op Cocoa Beach en de jongens vallen snel in slaap op de achterbank. Bij het hotel aangekomen krijgen we een leuke suite op de 5e etage en de auto kunnen we gratis parkeren in de aangrenzende garage, ook op de 5e etage. Dat is makkelijk!

We verkennen de suite, we hebben uit zicht op de de binnenzijde van het hotel, daar zit een grote surfshop, een restaurant en een Starbucks (jippie!).

Dan lopen we naar de overkant en eten snel even een hamburger bij de Mac... Milan schrikt ervan als er appeltjes bij zijn Happy Meal zitten ;)

Daarna gaan we nog even in de Winn Dixie kijken, hier kunnen we morgen mooi ontbijt halen! Andy en Mauro lopen nog even langs het strand en Milan en ik gaan alvast terug naar de kamer maar het is nu half 10 en iedereen is nog wakker. We kruipen maar in bed, morgen actie! Meer fotos volgen morgen!

 

 

 

 

 

 

 

Posted with Blogsy

Nog 1 ....

Ja hoor, we hebben er lang op moeten wachten maar nu is het nog maar een nachtje slapen. Morgenochtend om 6 uur worden we opgehaald en naar Schiphol gebracht. Vandaag nog even het koffermysterie opgelost. Mijn Samonsite ging niet meer dicht, nu blijkt dat het slot een cijfer is versprongen. Ach, we tellen er 1 bij op en het probleem is opgelost.

Eerder deze week heeft Andy nog een nieuw fotocameraatje gekocht, 10% korting, 25 euro aan Freebees en zo komen we een heel eind :)  Ons (zelfde type maar dan iets ouder en geel) is onvindbaar en zal ooit wel weer een keer ergens in een jaszak opduiken (toch, Robert Jan?)

Nu dus maar deze:

Online inchecken lukt niet bij Aer Lingus, maar ach morgen zijn we toch op tijd als alles goed gaat.

Morgen met de EI 603 naar Dublin en dan met de EI 121 door naar Orlando waar we hopelijk om 16.50 zullen landen. Je kunt ons natuurlijk volgen met een flight tracker.

Tot snel!

5....the final countdown!

En we tellen af vanaf 5! 

Wat een heerlijk idee dat we allebei morgen nog 1 dag werken en dan de dag afsluiten met een BBQ op Andy's werk waar wij ook bij mogen zijn! Mooie weekafsluiting want het is ook gelijk voor de kids het begin van de schoolvakantie! Ze hebben allebei een mooi rapport en zijn door naar groep 5 en 6 en kwamen gisteren allebei thuis met een 'diploma' (Milan zijn tafeldiploma!) dus we mogen trots op ze zijn!

Deze week zetten we natuurlijk de puntjes op de i dus regelen we de laatste dingetjes, we hebben de limo service van Carmel besteld voor als we aankomen in New York

Doet u ons deze maar

Oke vervoer geregeld.... nog even gecheckt of er een ander hotel voor ons is, eigenlijk willen we natuurlijk iets dichter bij Times Square zitten in plaats van - zoals nu - bij het Flatiron Building. Maar echt, we hebben volgens mij een superdeal gesloten want voor de prijs die wij betalen voor 3 nachten komen we echt nergens terecht...zelfs niet aan de overzijde van Manhattan... en de recensies voor het Flatiron Toshi hotel zijn heel goed te noemen dus we zien het wel en maken er het beste van.

Daarnaast zijn we op de websites van allerlei restaurants onze gegevens aan het invullen voor ' free appetizers', 'free chips and queso'   en 'free dessert' .... Nog een paar dagen het net afstruinen voor andere kortingsbonnen, haha! 

We gaan morgen dus nog allemaal een dagje werken en naar school en dan nog een paar dagen tot het zover is!

10!

Over 10 dagen stappen we op het vliegtuig van Aer Lingus. De tickets voor het Kennedy Space Center zijn met de post binnen gekomen, de vouchers voor Universal Studios hebben we geprint. We zullen zeker ook de nieuwe Spongebob Storepants een bezoekje brengen....

 

Twee weken onbeperkt toegang via Aer Lingus, dat was een mooie deal! Tenslotte kwamen we eerder deze week een Groupon tegen voor een baseball wedstrijd van de Miami Marlins tegen de Washington Nationals.

Toevallig is deze wedstrijd op de zondag dat we van West Palm Beach naar het Westin Beach Resort in Fort Lauderdale zouden rijden. Nu gaan we gewoon lekker op tijd op pad zodat we om tien over een bij de wedstrijd zijn in het gloednieuwe stadion in Little Havana in Miami.

Buiten deze praktische dingen hebben we niet heel veel tijd gehad om aan de koffers te denken (en vooral: wat moet erin!). Persoonlijke tegenslag en onverwachte dingen op het werk maken dat ons hoofd er nog niet naar staat, maar als we uiteindelijk dingen vergeten mee te nemen is de Walmart geduldig, zolang we ons paspoort en creditcards maar op zak hebben. We blijven er vertrouwen in hebben dat Florida onze zinnen de komende weken wel zal verzetten en we kijken er alleen maar meer naar uit. We kunnen bijna zeggen: we zijn er aan toe!

 

Gimme some space!

Vandaag maar even tickets besteld voor een van de eerste activiteiten in onze vakantie, het Kennedy Space Center. We zijn er nog nooit geweest maar dit jaar staat het op het programma:

Bij Attraction Tickets Direct Ireland zijn de tickets hiervoor nog leuk geprijsd, 25 euro p.p. (adults at kids prices) dus daar maar besteld (normaal $45 + tax), dan krijgen we de 'badges'  binnenkort thuisgestuurd (met nog een $10 coupon voor Planet Hollywood erbij, die komt vast ook wel op!).

Vandaag is het de 10e dus over exact een maand zijn we onderweg!!!

En toen was het huis weg....

Afgelopen vrijdag nog even checken hoe de villa er bij stond op Homeaway .... We moeten bijna de restantbetaling doen en dan is het fijn om nog even virtueel naar binnen te gluren!

Maar er was geen huis meer, de code gaf gewoon alle huizen in de wereld behalve onze villa op Sandy Ridge. Snel even een mailtje gestuurd, naar manager Larry.... Binnen 0,001 seconde antwoord was wel erg snel.... Mail onbestelbaar retour...eeeeks! Nu begon ik het toch wel een beetje benauwd te krijgen!

Na een weekend van mailadressen zoeken en vraag en antwoord had ik uiteindelijk vandaag het antwoord wat ik wilde hebben, het huis staat weer gewoon virtueel terug op z'n plekkie.



We gaan er dus maar vanuit dat alles in orde komt, Canada weet dat we bijna onderweg zijn (ja, Canada, daar wonen de eigenaren) en als hun PayPal account uit de slaap is ontwaakt zullen we de huur overmaken.

 

Nu nog ruim een maand.... Nog 35 dagen en dan vertrekken we!